خبرگزاری مهر، گروه استانها-فاطمه گوگردی: در تاریخ ۲۰ اسفند ماه سال ۱۳۶۰ در روستای «چنار سفلی» خانه «صدر الله شیخ مهدی» و همسرش «هایده قربانی» کودکی به دنیا آمد که «ذبیح‌الله» نام گرفت. کودکی «ذبیح‌الله» در محفل انس خانواده‌ای متدین و زحمت‌کش سپری شد.
«دبیح الله» در دوران دانش آموزی به دلیل داشتن اخلاق خوش به یکی از چهره‌های محبوب مدرسه و اعضای فعال بسیج دانش آموزی شناخته می‌شد و تا مقطع دیپلم تحصیل کرد و با رسیدن زمان خدمت مقدس سربازی او جامه رزم به تن کرد و به عنوان سرباز تخریبچی در لشکر ۸۱ کرمانشاه راهی جبهه‌های پاکسازی در دشت ذهاب و منطقه سرپل ذهاب شد.
سرانجام «ذبیح الله» در سی‌ام بهمن ماه سال ۱۳۸۱ در حین خنثی سازی و انجام وظیفه بر اثر انفجار مین شهد شیرین شهادت را نوشید و پیکر پاک این شهید گرانقدر امروز در گلزار شهدای زادگاهش زیارتگاه عاشقان ایثار است.
پسر شهیدم برای رفاه روستائیان چاه حفر کرد
پدر شهید «ذبیح الله شیخ مهدی» که خود سال‌ها به عنوان کارمند بیمارستان اعصاب و روان مشغول خدمت بوده در گفت‌وگو با خبرنگار مهر در رابطه با حیا، ادب و غیرت پسر شهیدش اظهار کرد: در آن روزگار که روستا از نعمت لوله کشی آب محروم بود و مردم برای تامین آب آشامیدنی سختی راه چشمه‌ها را به جان می‌خریدند «ذبیح‌الله» با همراهی برادر بزرگتر و دایی‌اش چاهی حفر کردند، پمپ زدند و آب را لوله‌کشی کرده و در دسترس همسایگان قرار دادند تا رفاه را به هم روستاییان هدیه کنند.
صدر الله شیخ مهدی با بیان اینکه اگر پسرم سالمندی را با بار سنگین در راه می‌دید تا منزل بار آن فرد سالمند را حمل می‌کرد، ادامه داد: ذبیح الله اهل نماز و هیئت بود و از سن تکلیف تا زمان شهادت حتی یک رکعت نماز یا روزه قضا نداشت و هنوز هم به ذبیح الله هر سال در هفتم ماه محرم خانه ما میزبانی عزای حسینی را بر عهده دارد.
اهالی روستای چنار سفلی به خاطر شهادت «ذبیح الله» یک سال عزادار بودند
وی ادامه داد: محبوبیت ذبیح‌الله در روستای ما چنان ریشه‌دار بود که با شهادتش اهالی روستای «چنار سفلی» مانند خانواده‌اش یک سال مصیبت‌زده سوگوار و سیاه پوش ذبیح الله بودند.
هایده قربانی مادر شهید «ذبیح الله شیخ مهدی» در گفت‌وگو با خبرنگار مهر در ادامه با اشاره به خاطره‌ای ماندگار از ایستادگی فرزند شهیدش بر تکالیف دینی، اظهار کرد: در یکی از روزهای ماه مبارک رمضان ذبیح‌الله که در سفر سربازی بود با خستگی به خانه بازگشت و من که دلتنگ و نگرانش بودم اصرار کردم که چون مسافر بوده روزه‌اش را افطار کند اما او با تبسم به من گفت که «مادرجان! روزه گرفتن برای من سخت نیست، شرمندگی در پیشگاه خدا و ائمه اطهار برایم سخت است».
سمیرا شیخ مهدوی خواهر شهید «ذبیح الله شیخ مهدی» نیز در گفت‌وگو با خبرنگار مهر درخصوص حیا و پرهیزکاری برادر شهید خود بیان کرد: دیوار خانه‌های روستا کوتاه بود و چند خانواده در یک حیاط زندگی می‌کردند و ذبیح‌الله هرگاه می‌خواست لب حوض وضو بگیرد سرش را کاملا خم می‌کرد تا مبادا چشمش به نامحرمی بیفتد و وقتی علت این دقت و سخت‌گیری را می‌پرسیدیم می‌گفت که «نمی‌خواهم مرتکب گناه شوم و پیش خدا شرمنده باشم چراکه فردای قیامت باید پاسخگوی ذره ذره اعمالم باشم.»
مهمترین توصیه شهید «ذبیح الله» احترام به مادر بود
این خواهر شهید ادامه داد: او همچنین حریم خانه را از گناه غیبت پاک نگه می‌داشت و هرگاه زمزمه غیبتی می‌شنید قاطعانه می‌گفت که «یا نباید در حضور من غیبت کنید یا من از این خانه بیرون می‌روم.»
حمدالله شیخ مهدی برادر شهید «ذبیح الله شیخ مهدی» در گفت‌وگو با خبرنگار مهر درخصوص فداکاری و سفارش‌های همیشگی برادر شهیدش گفت: هر زمان که ذبیح‌الله از مرخصی برمی‌گشت نخستین و مهمترین توصیه‌اش احترام و مراقبت ویژه از مادر بود که مبادا مادر آزرده خاطر شود.
وی در ادامه بیان کرد: یک‌بار در پادگان مار دست یکی از همرزمان ذبیح الله را نیش می‌زند و ذبیح‌الله با هوشمندی و سرعت عمل پارچه‌ای را محکم بالای محل نیش‌زدگی می‌بندد تا مانع پخش سم در بدن شود و او را سریع به درمانگاه می‌رساند و پزشکان درمانگاه بعدها تاکید کردند که اگر این اقدام هوشمندانه ذبیح‌الله نبود سم در تمام بدن پخش می‌شد و دوستش جان خود را از دست می‌داد.
شهادت «ذبیح الله شیخ مهدی» برای خانواده بار سنگینی بود و اگرچه وصیت‌نامه کتبی شهید «ذبیح الله شیخ مهدی» مفقود شد، اما شیوه زندگی پاک و به دور از گناه همراه با حیا و پاکدستی تا خدمت به مردم و پایبندی به زیست مومنانه زنده‌ترین وصیت‌نامه‌ای است که می‌توان راهگشا باشد.
نظر شما